Dorky さんのプロフィールI am a Dorky girl.フォトブログリストその他  |  ツール ヘルプ |
I am a Dorky girl.แถวบ้านเรียก สมุดเยี่ยมชมมาแล้วไม่เซ็น ขอให้จู้ด จู้ด |
|||||||||||||
|
เภตรา สมานจิตรさんの投稿:
ก็ทักทายเรานะ อยากรู้จักเข้ามาคุยกันนะ พี่แอ
3 月 30 日
|
|
|
com oMeさんの投稿:
โอ้ออออ
สาวสวยน่ารักขนาดนี้
ขอเบอได้มั้ยจ้ะ
อิอิ
ตามสเปซ คนชื่อจิง ธ ชื่อเล่น ต มา
3 月 23 日
|
|
|
com oMeさんの投稿:
โอ้ออออ
สาวสวยน่ารักขนาดนี้
ขอเบอได้มั้ยจ้ะ
อิอิ
ตามสเปซ คนชื่อจิง ธ ชื่อเล่น ต มา
3 月 23 日
|
|
|
Kanさんの投稿:
หายไปนานเลย ทำไรน้อ
2 月 16 日
|
|
|
Prasitphant Asadawutさんの投稿:
อืมมม
สเปชชิดซ้ายให้hi5แล้ว
แต่ว่าไมแกถ่ายรูปแล้วน่ารักจังเลยว่ะ
ขาดอย่างเดียวไม่มี.....555+
2 月 12 日
|
- 2009 年 11 月
- 2009 年 10 月
- 2009 年 9 月
- 2009 年 8 月
- 2009 年 7 月
- 2009 年 6 月
- 2009 年 5 月
- 2009 年 4 月
- 2009 年 3 月
- 2009 年 2 月
- 2009 年 1 月
- 2008 年 12 月
- 2008 年 11 月
- 2008 年 10 月
- 2008 年 9 月
- 2008 年 8 月
- 2008 年 7 月
- 2008 年 6 月
- 2008 年 5 月
- 2008 年 4 月
- 2008 年 3 月
- 2008 年 2 月
- 2008 年 1 月
- 2007 年 12 月
- 2007 年 11 月
- 2007 年 10 月
- 2007 年 9 月
- 2007 年 8 月
- 2007 年 7 月
- 2007 年 6 月
- 2007 年 5 月
- 2007 年 4 月
- 2007 年 3 月
- 2007 年 2 月
- 2007 年 1 月
- 2006 年 12 月
- 2006 年 11 月
- 2006 年 10 月
- 2006 年 9 月
- 2006 年 8 月
- 2006 年 7 月
- 2006 年 6 月
- 2006 年 5 月
- 2006 年 4 月
- 2006 年 3 月
- 2006 年 2 月
- 2006 年 1 月
- 2005 年 12 月
|
フォト アルバムがありません。
|
3月13日
Movin' forward
ถึงแล้ว...ถึงเวลาย้ายบ้าน
บ้านที่อยู่ในโลกไซเบอร์
บ้านใหม่ กว้างขวาง เพียงพอ สำหรับ ทุกคน
ช่วงนี้ เป็นเวลาย้ายบ้าน
สมบัติอะไร ที่อยู่ในบ้านนี้ จะย้ายไปเกือบทั้งหมด
อ่อ..เกือบลืมบอกที่อยู่ใหม่
เจอกันที่บ้านใหม่นะคะ..
1月31日
Short takes' The pretender Ep.2
สวัสดีทุกท่าน
บทสนทนาคราวที่แล้วสนุกจริง
ทำให้ฉันรู้สึกคันมือคันติ่ง
จึงเปิดบทสนทนาครั้งนี้ เพื่อตอบสนองติ่งของตน..
เช้านี้อากาศเย็นเยียบเฉียบใจ
อุณหภูมิหมุนเวียนเปลี่ยนผัน
มันเหวี่ยงฉันจนเกือบตามไม่ทัน
ดั่งฝูงคนคละเคล้าเปลี่ยนแปลง..
บ่ายนี้ฉันยืนอยู่หน้ากระจก
ประจันหน้ากับความสกปรกที่เห็น
สิ่งที่ฉันมีหรือเป็น
ฉันถูกเขี่ยวเข็ญให้เป็นหรือไร ?
ฉันถามเจ้ากระจกเงาบานใหญ่
อยากรู้เจ้าของเจ้าเป็นอย่างไรกัน
กระจกบอกความสามารถข้าน้อยนิด
ข้าคงตอบคำถามเจ้าไม่ได้..
ฉันถามเอาเท่าที่เจ้าเห็นเป็นอย่างไร
กระจกเงาตอบไปตามจริง
เจ้านายข้าส่องกระจกทุกเช้า
แต่ไม่ทุกคราวที่คุยกับข้า...น้อยนิดหนักหนาที่ข้ารู้จัก
กระจกว่าบางคราวเขามองลึกไปในตา
สำรวจส่วนต่างๆในตัวตน
ทั้งหัวเราะโศกเศร้าปะปน
สิ่งที่เห็นเจ้านายข้าแค่คนธรรมดา..
โซ่ตรวนอันใดที่เจ้าถามข้า
ตามความไม่ประสาจะตอบไป
การดำเนินชีวิตเป็นอย่างไร
โซ่ตรวน..ก็ต่างไปตามแต่คน..
หยุดเถิด..ข้าโง่เขลา
คงตอบเจ้าได้เพียงแค่เท่านี้
คำถามจงหยุดไว้ที่นี่
มีเวลาอีกทีข้าจะตอบ..
กระจกบอก..ข้าถามอะไรเจ้าได้มั้ย
จะเป็นไรไปจงถามมา
เจ้าถามข้ามาเสียมากมาย
ในหมู่คนที่มากมาย..เจ้าเป็นอย่างไรบอกข้าที
สิ่งเร้าหลายขนาดแตกต่างหลาย
ท่ามกลางความโสมมที่มากมาย
เจ้าละอาย..เบื่อหน่าย..หรือรื่นเริง
จงส่องข้าแล้วตอบมาเถิดท่าน...ตัวตนนั้นเราต่างกันเพียงใด ?
1月21日
Short takes' the pretender.
สวัสดีทุกท่าน
คืนนี้ฉันคันมือคันนิ้ว
เมื่อคืนคุณเป็นอย่างไรกันบ้าง
เมื่อคืนของฉันว่างเสียจริง
สวัสดีทุกท่าน
ทุกตัวตนในฉันและเธอ
อีกทั้งเพื่อนคนเดียวของฉัน
ที่อยู่ในกระจกตรงหน้านั่นไง
สวัสดีอีกครั้ง
สวัสดีกับการนั่งฟังคุณพร่ำบ่น
กับคำพูดที่โสมม เน่าเฟ๊ะ
มันทำให้หน้าของฉันเหม็นหึ่ง..
คุณอาจคิดว่าฉันจะกล่าวสวัสดี
ใช่..ฉันกล่าวสวัสดี
ให้แก่หน้ากากอันหนักอึ้งของคุณ
คุณว่า..มันไม่หนักบ้างหรือ ?
เพื่อนเอ๋ย..สวัสดี
คืนนี้เธอดูผอมไปมาก
เธอคงไม่ชอบทำอะไรตามใจปาก
ผิดกับฉันที่อวบอัดขึ้นทุกวัน..ด้วยตามใจปาก
ขอบคุณกระจกตรงหน้า
ที่ทำให้เห็นความโสโครกอย่างแจ่มใส
ส่องไปถึงภายในที่หยาบหนา
ปกคลุมไปด้วยคำหยาบช้าโสมม..
เธอถูกเหวี่ยงไปกับโซ่ตรวน
ซึ่งหล่อหลอมรวมกับสิ่งชั่วร้าย
ดูเธอนั่นปะไร
หลงไปกับโซ่ตรวน..
สวัสดีวันพรุ่งนี้เช้า
ลาก่อนกระจกเงาใส
วันพรุ่งนี้ฉันต้องออกไป
เป็นคนเสแสร้งแกล้งไปกับ..โซ่ตรวน
1月8日
สาวเสื้อหนาวสีดำ
ฉาก 4..
สถานที่ : รถทัวร์นครชัยแอร์
เวลา : แดดเปรี๊ยงๆ..
"สวัสดีครับ ผมนายสม่ำ เสมอ ขอสัญญากับทุกท่านว่าจะขับรถอย่างมีสติ และนำพาทุกท่านไปถึงที่หมายอย่างปลอดภัยครับ ขอบคุณทุกท่านที่ใช้บริการ นครชัยแอร์ เป็นอย่างยิ่งครับ..."
สตางค์ได้ที่นั่งติดหน้าต่าง คนที่นั่งข้างๆสตางค์เป็นผู้หญิง ผู้หญิงคนนั้นสูงยาวเข่าดี ส่วนหน้าตาก็พอใช้ได้ เธอสวมเสื้อหนาวไหมพรมสีดำ..
ไม่ทันที่สตางค์จะได้สำรวจส่วนอื่นๆของเธอ สตางค์ก็สะดุดเข้ากับรอยยิ้มของเธอเสียแล้ว เธอว่าสตางค์หน้าตาคุ้นๆ..
สตางค์เงียบไม่ได้ตอบอะไร เพียงแต่ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย..
สตางค์: ไปกรุงเทพเหรอครับ
สาวเสื้อหนาวสีดำ: ใช่ค่ะ ก็รถรอบนี้ไปที่เดียวไม่ใช่เหรอคะ.... (เธอยิ้ม..)
สตางค์: จิงด้วยครับ ไม่น่าถามโง่ๆเลย...ฮ่าๆ (- -)
สาวเสื้อหนาวสีดำ: เป็นคนขอนแก่นรึป่าวคะ
สตางค์: ป่าวครับ คนอุดร แล้วคุณ..เอ่อ
สาวเสื้อหนาวสีดำ: สลิ่มค่ะ
สตางค์: สลิ่ม..ชื่อน่ารักดีครับ สตางค์ครับ
สลิ่ม: ดูจากชื่อท่าทางพ่อแม่จะรวยนะ
สตางค์: ฮ่าๆๆๆ แล้วเป็นคนขอนแก่นรึป่าวครับ
สลิ่ม: ป่าวอะ เราเป็นคนกรุงเทพ
สตางค์: อ่อ
..............................สามนาน................
สลิ่ม: เอ๊ะ..สตางค์ สตางค์เป็นเพื่อนกับสติใช่มั้ย
สตางค์: ช่ายๆ...รู้ได้ไงอะ
สลิ่ม: อ่อ..เราเป็นเพื่อนของสติหน่ะ เรียนคณะศิลปกรรมเหมือนกัน ..ถึงว่าทำไมหน้าคุ้นๆ เราว่าแล้วว่าต้องเคยเห็นที่ไหน
สตางค์: แล้วเคยเห็นเราที่ไหนหล่ะ
สลิ่ม: อ๋อ..เคยเห็นในหนังสือรุ่นที่ห้องของสติหน่ะ เห็นสติว่าเป็นเพื่อนสนิทสุดๆ
สตางค์: อ๋อ..งี้นี่เอง
สลิ่ม: เรากับสติอยู่วงเดียวกันหน่ะ เลยสนิทกัน ..ฮ่าๆๆ โลกกลมจังเลยนะ..
สตางค์: ฮ่าๆๆ..กลมสุดๆ อยู่วงเดียวกับมัน..แปลกดีนะ ปกติมันไม่ค่อยสนิทกับผู้หญิงเท่าไหร่ แล้วเล่นอะไรอะ
สลิ่ม: เราร้องนำหน่ะ แต่บางทีก็เล่นกีต้าร์ด้วย
สตางค์: โห..เก่งจัง เราก็เล่นกีต้าร์เหมือนกันนะ แต่ว่าตั้งแต่ไปเรียนที่กรุงเทพก็ไม่ได้แตะเลยอะ
สลิ่ม: โห..แย่จังนะ ท่าทางจะเก็บกด ฮ่าๆๆ
สตางค์: ฮ่าๆๆ เก็บกดจิงๆนะ อยากเล่นจะตาย แต่เวลาเราหมดไปกับการเดินทางซะมาก ก็เลยทำอะไรๆได้น้อยลงอะ อิจฉาสลิ่มอะ ฮ่าๆๆ
สลิ่ม: ขนาดนั้น..หึหึ เมืองหลวงนี่ท่าทางน่าเบื่อจังนะ
สตางค์: ช่าย แต่ก็ไม่ทั้งหมดหรอกนะ สิ่งดีๆก็ยังมีให้เห็นอยู่เหมือนกัน
สลิ่ม: ................
สตางค์: ว่าแต่...สลิ่มเป็นคนกรุงเทพแต่ทำไมมาเรียนที่ขอนแก่นหล่ะ
สลิ่ม: ก็อย่างที่สตางค์ว่า เมืองกรุงหน่ะน่าเบื่อออก แปลกนะ คนกรุงเทพมาเรียนต่างจังหวัด ส่วนคนต่างจังหวัดกลับลงไปเรียนที่กรุงเทพ ...เป็นไงหล่ะ ตอนนี้ก็รู้แล้วว่ากรุงเทพหน่ะไม่เห็นจะดีตรงไหน
สตางค์: ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกนะ ถึงเราจะเบื่อกรุงเทพ แต่ยังไงเราก็ไม่เสียใจที่เราตัดสินใจเรียนที่กรุงเทพหรอก เราก็แค่อยากหาสิ่งใหม่ๆ เปิดโลกตัวเองให้กว้างขึ้นเท่านั้นเอง
สลิ่ม: จิงของนาย เราก็เหมือนกัน หาสิ่งใหม่ๆให้ตัวเอง...
...............ขอโทษค่ะ จะรับน้ำสตอเบอร์รี่ หรือน้ำสัปรดดีคะ.......
สตางค์: ผมขอสตอเบอร์รี่ครับ
สลิ่ม: สัปรดค่ะ ขอบคุณค่ะ
สตางค์: เออ..จิงสิ ตอนที่อยู่ในมอหน่ะ สติมันเคยเอาเนื้อเพลงที่มันแต่งมาให้ดู ที่ชื่อเพลง"จำเป็น"หน่ะ เจ๋งดีนะ
สลิ่ม: อ๋อ..เพลงนั้น มันไม่เอาแล้วอะ เราก็ว่าเพราะดีนะ ไม่รู้มันบ้าอะไร บอกว่าเพลงมันห่วย เลยตัดทิ้ง
สตางค์: จิงอะ เพลงดีออก น่าเสียดายอะ
สลิ่ม: อาจเพราะเราร้องห่วยก็ได้...ฮ่าๆๆๆ
สตางค์: เฮ้ย..ไม่ม้างงง ท่าทางสลิ่มร้องเพลงเพราะออก เสียงพูดธรรมดายังเพราะเลย ฮ่าๆ
สลิ่ม: บ้า..เว่อร์ไปป่าว แต่จะว่าไปก็แปลกนะ จิงๆแล้วเราร้องเพลงธรรมดามากๆ ไปสู้กับใครเค้าก็ไม่ได้ แต่สติมันว่านี่แหละใช่เลย..เขิลๆ
สตางค์: สติมันเก่งนะ มันฟังอะไรไม่เคยพลาดหรอก
สลิ่ม: แต่ครั้งนี้อาจจะพลาดก้ได้ ฮ่าๆๆ พูดถึงสติแล้ว ช่วงนี้มันแปลกๆไปอะ ไม่รู้เป็นอะไร ดูเศร้าพิกล
สตางค์: เออ..ก็จิง เราก็เห็นมันดูเศร้าๆไป ถามอะไรก็ไม่ยอมบอก
สลิ่ม: ใช่ๆ เรียนก็ไม่ค่อยไป ซ้อมดนตรีก็ไม่ค่อยไป บอกแต่ว่าช่วงนี้อยากอยู่คนเดียว
สตางค์: มันเป็นอะไรกันแน่ว่ะ ท่าทางเป็นเอามากซะด้วย รึว่าเรื่องหญิง..
สลิ่ม: เอ...ไม่น่าจะใช่นะ แต่ก็ไม่แน่อะ ช่วงหลังนี้เราก็ยุ่งๆ เลยไม่ค่อยได้คุยกับมันเท่าไหร่
สตางค์: ไม่ต้องเป็นห่วงมันหรอก มันก็งี้แหละ เดี๋ยวก็กลับมาเป็นปกติ
สลิ่ม: อืมๆ ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดี....
รถยังคงเดินหน้าต่อไป
คนขับรถยังคงรักษาสัญญา
พนักงานต้อนรับสาวยังคงทำหน้าที่อย่างดีเยี่ยม
ละครSitcomเรื่องเป็นต่อก็ยังคงดำเนินต่อไป
แสงแดดยังคงแผดเผาคนบนรถ
สลิ่มหลับตาและยังฟังไอพอดต่อไป
สตางค์ลืมตาและยังมองออกไปนอกหน้าต่างอยู่อย่างนั้น
..........................
.................สวัสดีค่ะทุกท่าน ขณะนี้รถทัวร์นครชัยแอร์ได้พาทุกท่านมาถึงยังที่หมายโดยสวัสดิภาพแล้ว ดิฉันในนามบริษัทนครชัยแอร์ขอขอบพระคุณทุกท่านเป็นอย่างยิ่งที่ใช้บริการนครชัยแอร์ของเรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าพวกเราจะได้มีโอกาสรับใช้ทุกท่านในโอกาสต่อไปค่ะ ขอบคุณค่ะ..............
12月26日
บุคคลที่...
ฉากที่3..
สถานที่ : ห้องสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดไม่ใหญ่นัก
เวลา ใกล้เวลาทำงานของพระอาทิตย์..
..................
สติก้มหน้าก้มตาเขียนบางอย่าง ยุ๊กยิ๊กๆ..ขุ๊กขิ๊กๆ อยู่นานสองนานอาจมากถึงสามนาน
เขาลืมวันเวลาทิ้งไว้ที่ไหนซักแห่ง เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง
บางทีเรื่องราวในวันนั้นอาจเป็นสาเหตุก็เป็นได้...
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา...ผมเคยถามนะ
แต่เขากลับทำเป็นไม่ได้ยินหรืออาจจะไม่ได้ยินจริงๆก็ได้
เขาทำให้ผมไม่มีตัวตน..
ผมก็แค่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับสติ...
ผมไม่ใช่คนสอดรู้ แต่ผมจำเป็นต้องรู้..
แต่จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อตอนนี้ผมไม่มีตัวตนสำหรับเขา..
ผมพยายามยื่นหน้าเข้าไปดูว่าสิ่งที่เขาเขียนนั้นมันคืออะไรกัน...
ขอย้ำ!!..ผมไม่ใช่คนสอดรู้เรื่องของคนอื่น
ผมขอเขาดูแล้ว..คุณก็รู้
ว่าแต่..คุณต่างหากไม่ใช่เหรอ ที่เป็นคนที่อยากรู้เรื่องของชาวบ้านหน่ะ...
แต่เอาเถอะ..ผมเข้าใจพวกคุณดี
สิ่งที่ผมเห็น...คือ
คุณอยากรู้เหรอ!!.....ใช่สิคุณต้องอยากรู้อยู่แล้ว..
สิ่งที่ผมเห็นก็แค่กวีกระจอกๆ..หรืออาจไม่ใช่บทกวีอะไรเลยเสียด้วยซ้ำ
เอาหล่ะ..คุณคงอยากรู้แล้วว่า เขาเขียนอะไรกันแน่
ผมเองก็ไม่อยากจะรั้งคุณไว้นานนักหรอก..
แต่นี้เป็นเพียงแค่ส่วนที่ผมเห็นเท่านั้น..
คุณก็รู้หนิ..ผมมันไม่ใช่พวกสอดรู้หน่ะ...
เชิญตามสบาย...
อดทนอย่างอ่อนไหว
ห่างไกลกลับแนบชิด
***
เปิดปิดเพื่อเข้าออก
เมฆหมอกไร้ตัวตน
*
วังวนและแวะเวียน
คืนเปลี่ยนวันดังเดิม
***
เพิ่มเติมที่ขาดหาย
ความตายที่คงอยู่
*
เป็นกูคือหลอกลวง
ส่วนมึงไม่ต้องห่วง
***
กับดักกลลวงไร้พลัง
บดบังสิ่งสวยงาม
*
ติดตามความมืดมน
อับจนทางแก้ไข
***
เป็นไปคือมายา
ธาราไม่เคยไหล
*
สิ่งใดไม่เคยเกิด
ประเสริฐไม่เคยมี
***
ความดีถูกมอดไหม้
ความชั่วไซร้อยู่ยืนยง
*
ดำรงไร้จุดหมาย
ปลายทางคือความตาย
***
งมงายคือเข็มทิศ
ยาพิษคือรางวัล
*
คืนวันคือกับดัก
ความรักคือความทุกข์
***
ความสุขคือดับหาย
เดียวดายอยู่ยาวนาน
*
เหนือกาลคือปัจจุบัน
เหนือฝันคือความจริง
เหนือสรรพสิ่งคือไม่มี...!!
***
12月23日
Short takes' Heart
แด่...ก้อนเนื้อขนาดเท่ากำปั้น สีแดงๆช้ำๆ
ที่อยู่หลังซี่โครงฝั่งซ้ายซี่ที่สี่ อยู่ลึกภายใต้เสื้อที่เราใส่เพียงไม่กี่เซนติเมตร
ก้อนเนื้อนี้ภายในแบ่งออกเป็นสี่ห้องมีหน้าที่ที่แตกต่างกัน
แต่ทุกหน้าที่ต้องทำงานควบคู่กัน สัมพันธ์กัน เชื่อมโยงกัน
ถ้ามีห้องใดไฟดับหรือหยุดทำงานไป ห้องอื่นๆอีกสามห้องก็ไม่สามารถทำงานได้ตามปกติอีกต่อไป
ก้อนเนื้อที่ว่าเป็นส่วนหนึ่งของเครื่องในมนุษย์
ถ้าเครื่องในมันขาดไปซักชิ้นโดยเฉพาะไอ้ก้อนเนื้อชิ้นนี้
มนุษย์ก็คงไม่ได้เป็นมนุษย์ คนก็จะไม่ได้เป็นคนอีกต่อไป
ทำไมมันถึงสำคัญมากขนาดนั้นวะ?
ชั่งหัวมันเถอะ!!! ยังไงซะมันก็แค่ก้อนเนื้อที่เต้นตุบๆ ตับๆ ยุบๆ พองๆ อยู่ในตัวเรานี่แหละวะ!!
.........................
ไอ้สิ่งที่ร่ายยาวมานี้มันถูกเรียกโดยผู้คนทั่วไปว่า "หัวใจ"
ส่วนเรื่องที่ทำไมใครต่อใครก็เรียกมันว่า "หัวใจ"
ไม่ได้มีอะไรสละสำคัญมากมายนักหรอก
กะอีแค่คำสรรพนามที่ใครซักคนตั้งมันขึ้นมา..ก็แค่นั้นแหละ!!
............................
ขอบคุณ/ขอบใจ
ทุกคนที่ต้งใจเข้ามาอ่าน/ไม่ได้ตั้งใจเข้ามาอ่าน
บังเอิญหลงเข้ามา..หรือแม้แต่โดนบังคับเข้ามาก็ตามที!!
ปล.ยินดีปรีดา หรรษา ฮาเฮ เย้เย้ กับพวกเพ่ๆ และพวกเพื่อนๆ ที่เป็นบัณฑิตกันแล้วด้วยนะ
ขอสันติสุขจงอยู่แด่ท่านทั้งหลาย/ขอทั้งภัยทุกข์โศกให้จางหาย
อีกทั้งมีเงินทองกองมากมาย/ทั้งมิวายความรักจักด้วยดี
****************
12月10日
กูเศร้า!!!
ฉาก 2...
สถานที่: ร้าน Playground
เวลา กลางคืน
สติ: เมื่อไหร่มันจะมาวะ!!
สติเหลือบตามองนาฬิกาอยู่หลายที ตอนนี้นาฬิกาของสติบอกเวลา สามทุ่มครึ่ง
....ตื่นขึ้นมาก็ล้างหน้าล้างตาออกไปล่าตัวเลขบนเช็ค ต้องทำผลผลิตเพื่อพิชิตกำไรจนไร้สรรถภาพทาง !! สติควักมือถือออกมาจากกระเป๋า แล้วรีบกดรับ
สติ: เฮ้ย มึงอยู่ไหนว่ะ กูรอมึงมาพักนึงแล้ว มึงออกมายัง
สมัย: สติ สติ นี่แม่เอง กำลังรอใครอยู๋รึไง
สติ: อ้าว แม่...มีไรป่าว ยังไม่นอนอีกเหรอ
สมัย: ยัง แล้วลูกรอใครอยู่......แม่จะโทรมาถามว่า ลูกจะกลับบ้านเมื่อไหร่ ไม่เห็นกลับมาสักที มีแฟนรึไง
สติ: ไม่ใช่แม่ ช่วงนี้งานเยอะ แม่ไม่ต้องห่วงหรอก มีเวลาเมื่อไหร่จะรีบกลับไปขอตังค์..
สมัย: .......
สติ: ถ้าไม่มีไรแล้วแค่นี้ก่อนนะแม่ แม่ก็รีบไปนอนนะ นอนน้อยๆเดี๋ยวหมดสวยหน่า..
สมัย: หึหึ....ลูกก็รู้ว่าแม่สวยไม่ส่าง
สติ: เหอๆๆ...................................วางละนะแม่ สวัสดีคร้าบบบบบ
.....ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด...ๆ..ๆ.......
สตางค์: เฮ้ย กูมาแล้ว ตะกี้มึงคุยกะใครวะ
สติ: แม่กู ไมมึงมาช้าจังวะ กูรอตั้งนาน
สตางค์: อ้าว มึงนัดกูตอนสามทุ่มไม่ใช่เหรอ
สติ: ก็สามทุ่มไง แต่นี่มันจะสี่ทุ่มแล้วนะโว้ย
สตางค์: เฮ้ย มึงไหวป่าว นี่กำลังจะสามทุ่มโว้ย นาฬิกามึงเจ๊งแล้ว
สติ: อ้าว เออว่ะ......กูพึ่งซื้อได้ปีเดียว เจ๋งซะละ ไม่คุ้มเลยแม่ง!!!
สตางค์: เออ ชั่งมึงเหอะ...นี่แฟนกู ชื่อสไมล์
สไมล์: หวัดดีค่ะ..
สติ: .......... หวัดดีครับ ..
สตางค์: งั้น พวกเราเข้าไปได้ยังวะ
สไมล์: เอ่อ เดี๋ยวเราตามเข้าไปนะ ต้องไปเอางานกับเพื่อนหน่ะ
สตางค์: ก็ได้ รีบมาแล้วกันนะ
สติ: ...................
สตางค์: งั้น เข้าไปกันเถอะ
.........................................................
สตางค์: มึงกะเมาป่าววะ กูจะได้สั่งถูก
สติ: กูอยากเมา...
สตางค์:................... มึงมีปัญหารึไง
สติ: ใช่ กูมี
สตางค์: มึงมีไรก็บอกกูได้เว้ย เราเพื่อนกันนะเว้ย
สติ: กูขอโทษ กูบอกมึงไม่ได้จิงๆ
สตางค์: งั้นก็แล้วแต่มึง มึงอยากบอกเมื่อไหร่ก็บอกแล้วกันเว้ย กูไม่บังคับ
สติ: ....................................อึก อึก อึก...............กูขออีกแก้ว........อึก อึก อึก.....
เพ่ๆ โซดาอีก2.............อึก อึก อึก...........
สตางค์: เฮ้ย กูว่ามึงเริ่มเมาแล้ว ดีใจด้วย.. มึงอยากระบายอะไรก็พูดได้นะเว้ย เผื่อกูช่วยมึงได้ เพื่อนอย่างกูร่วมทุกข์กับมึงได้เสมอนะเว้ย...
สติ: มึงช่วยกูไม่ได้หรอก เรื่องของกู กูก็ต้องแก้เอง...
สตางค์: .........................
สติ: โทดเว้ย แต่กูบอกมึงไม่ได้จิงๆ...........อึก อึก อึก.........ฮือๆ....อึก อึก
สตางค์: เฮ้ย มึงร้องไห้ทำเตี้ย(ขอเปลี่ยนจากห.หีบ เป็น ต.เต่า เพื่อความสุภาพ) อะไรวะ...กูอายเค้า
สติ: ชั่งกูเหอะ...กูถามหน่อย มึงรู้จักกับแฟนมึงได้ไงวะ
สตางค์: มึงถามไมวะ
สติ: ป่าววว กูก็แค่อยากรู้ มึงไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไรเว้ย
สตางค์: เพื่อนกูเป็นเพื่อนกับสไมล์อีกที
สติ: ......อึก อึก อึก.......
........หากความรักเกิดในความฝัน เราจุมพิตโดยไม่รู้จักกัน ปฏิทินไม่บอกคืนและวัน ดั่งที่ฉันไม่เคยต้องการ........อยากให้เธอได้พบกับฉัน....
สติ: เพลงนี้แม่งโดนว่ะ........ฮือๆ...อึก อึก
............เมา...สุดๆ............
สติ: กูคิดดีแล้วเว้ย สตางค์เว้ย...กูมีเรื่องจะบอกมึง มึงจะรู้สึกไงก็ชั่ง กูไม่สนแล้วเว้ย..
สตางค์: เออ มึงก็บอกมาดิ กูไม่โกรธมึง
สติ: กู กู ....อึก อึก..คือกู กู....อึก อึก...กู
สตางค์: สไมล์ ทางนี้ๆ
สไมล์: โทดที พอดีต้องแก้งานนิดหน่อย
สตางค์: ไม่เป็นไร เฮ้ย สติ เมื่อกี้มึงว่าไรนะ
สติ: ........อึก อึก อึก....ไม่มีไรแล้ว
สตางค์: ไม่มีได้ไงวะ ก็มึงพึ่งบอกว่ามึงมีเรื่องจะบอกกูอะ
สติ: อึก อึก อึก อึก......กูบอกว่าไม่มีก็ไม่ดิวะ ชั่งกูเถอะ
...........คืน..นี้.........เมา.........เละ...........
星座 |
|
読み込み中...
|
Windows Media Player |
|
プライベート メッセージの送信
このスペースを紹介
Live.com に追加
つながりに追加
アラートにサインアップ|
|
